Kontakt

Urząd Miejski w Mszczonowie
Plac Piłsudskiego 1, 96-320 Mszczonów
centrala: +48 46 858 28 20
e-mail: urzad.miejski@mszczonow.pl

Kalendarz

5.12.2020

Imieniny

Krystyny, Sabiny, Edyty

Wyszukiwarka

Nawigacja

Treść strony

OSP Mszczonów

Za datę powstania mszczonowskiej straży pożarnej do niedawna przyjmowano rok 1880 Jednak jak wskazują dokumenty źródłowe, to zorganizowana dzia­łalność strażacka miała miejsce już o wiele wcześniej.
W encyklo­pedii Olgerbranda z 1865 roku odnajdujemy wzmiankę o tym, że we Mszczonowie po pożarze, jaki miał miejsce 9.10.1862r. pozosta­ły tylko: dom gminny (schlachtuz), około 30 domów i szopa na narzę­dzia ogniowe. Szopa ta powstała
jak wynika z aktu erekcyjnego budowy ratusza z dnia 19.04.1825, blisko tej właśnie daty i stanowiła znaczący element architektoniczny miasta.
Przyjęcie roku 1825 za początek straży pożarnej w Msz­czonowie sprawia, że możemy poszczycić się jedną z najstar­szych organizacji pożarniczych w kraju, a już na pewno najstarszą w województwie.

Historia Straży Pożarnej w Mszczonowie
Ochotnicza Straż Pożar­na w Mszczonowie, bo tak brzmi obecna pełna nazwa naszej organizacji to stowarzyszenie, które jest zawsze gotowe nieść pomoc ludziom zagrożonym klęską żywio­łową niezależnie od pory roku, dnia czy nocy, upału czy mrozu. Jak podają zapisy po­czątkowa nazwa to „Mszczonowska Straż Pożarna Ochotnicza", później krótko - „Straż 0gniowa". Koniecznością zorganizowania straży pożarnej były liczne pożary które trawiły ludzki dobytek oraz hamowały rozwój miasta. Największe pożary wybu­chały w latach 1696, 1800, 1806, 1862. Ogromny pożar, który wybuchł 9 października 1862 roku zniszczył wielo­wiekowy rozwój miasta. Pozostało zaledwie 30 budynków, w tym budynek gminy (ratusz) - „szlachtuz" i szopa na narzędzia ogniowe - tak wówczas nazywano remi­zę. Wcześniejsze udokumentowane informacją o istnieniu zorganizowanej ochrony ppoż. na terenie naszego miasta to: „Akt erekcyjny budowy ratusza miejskie­go" z dnia 19 kwietnia 1825r., podpisany przez Burmistrza Rocha Zielińskiego, w którym istnieje zapis o budowie szopy na sprzęt ogniowy. Data powyższa została przyjęta jako początek działania zorganizowanej ochrony p.pożarowej, a tym samym po­wstania naszej jednostki OSP Mszczonów. W 1880 roku jednostka zareje­strowana została w Związku. Powołany został pierwszy zarząd, którego preze­sem został ziemianin z Radziejowic - hrabia Kazimierz Krasiński, a komendan­tem kasjer magistratu - Adolf Błuś. Po­zostałymi członkami zarządu byli prze­ważnie właściciele okolicznych majątków ziemskich, którzy wspierali także straż finansowo. Członkiem straży mógł wówczas zostać każdy bez względu na stan ma­jątkowy, pochodzenie społeczne, lecz o nienagannej przeszłości i niekaralności jego i całej rodziny. W organizacji obo­wiązywała i panowała dyscyplina, posłu­szeństwo, koleżeństwo, poszanowanie zwierzchników oraz starszych wiekiem i stażem. Przynależność do straży była uważana za wielki zaszczyt, bowiem należała do niej niemal cała ówczesna elita i wpły­wowa część społeczności miejskiej. Ogniskowało się w niej niemal całe życie towarzyskie i kulturalne mia­steczka. Uprawiano też dynamicznie, ale ścisłe zakonspirowaną działalność poli­tyczno - niepodległościową. W dziesięć lat po zarejestrowa­niu jednostki w związku, tj. w roku 1890 zostaje zorganizowana orkiestra dęta, której założycielem i pierwszym kapelmistrzem był carski oficer - Aleksander Kuźniecow. Każdy członek orkiestry był czynnym strażakiem, miał przydzielone zadania w grupach bojowych.

W roku 1906 staraniem prezesa Multańskiego i naczelnika Kwiatkowskiego został ufundowany przez społeczeń­stwo i przekazany straży pierwszy sztan­dar. Na ogólnopolskim Zjeździe Delegatów Straży w 1921 roku zatwierdzona została jednolita nazwa dla wszystkich straży ochotniczych, od tego czasu nasza jed­nostka nazywa się Ochotnicza Straż Pożarna w Mszczonowie. Sprzęt, jakim posługiwała się straż, w porównaniu ze stosowanym obecnie, był bardzo prymitywny, chociaż niektóre elementy pozostały w wyposa­żeniu do dnia dzisiejszego, np: topory, kaski ochronne, pasy bojowe, bosaki, tłumnice. Z upływem czasu wprowadza­no coraz to nowsze urządzenia do walki z ogniem. Rewelacją na ówczesne czasy była sikawka ręczna, zwana pudełkiem, do której woda nalewana była wiadrami, a dźwignią ręczną tłoczona do węży wykonanych ze skóry. Sikawka zamontowana była na podwoziu z kołami i przystosowana do przeciąga­nia końmi. Przetrwała ona do roku 1923, kiedy to została zastąpiona pompą ssąco - tłoczącą, uruchamianą ręcznie dwoma dźwigniami. Dopiero w 1934 roku straż mszczonowska otrzymała na wyposażenie moto­pompę mechaniczną. Jednym z największych pro­blemów był wówczas transport. Do przewozu ludzi, sprzętu używano od­powiednio wykonanego wozu konnego. Był również beczkowóz, ale do prze­ciągania obydwu potrzebne były konie, których zdobycie na odpowiedni czas nastręczało często wiele kłopotów, szczególnie podczas nasilenia prac polowych. Głównymi dostarczycielami koni byli rolnicy z terenu miasta, a wśród nich wyróżniali się p. Fuks i p. Kwiatkowski, którzy rywalizowali ze sobą, kto szybciej i częściej będzie z końmi pod remizą.

W okresie międzywojennym mszczonowska straż rozwijała się intensywnie, o czym świadczą liczne zapisy, poczynione w wielu źródłach. Wybuch wojny w 1939 roku rujnuje doszczętnie cały wieloletni dorobek straży. Niemcy spalili mia­sto. Spłonęła również i remiza ze zgromadzonym w niej całym sprzę­tem: instrumentami muzycznymi i sztandarem. Niemcy nie pozwolili niczego ratować. W okresie okupacji działała przymusowo powołana przez Niem­ców 25 osobowa straż. Jej głównym zadaniem była ochrona zajmowa­nych przez okupanta budynków. Członkowie tej straży wykorzystując możliwość poruszania się po godzi­nie policyjnej czynnie uczestniczyli w działaniach konspiracyjnych tworząc własną, zorganizowaną grupę. Po wyzwoleniu postanowio­no restaurować straż wraz z orkie­strą. Wybrano nowy zarząd na czele którego stanął Józef Żukowski, a naczelnikiem został Kazimierz Lachowski. Napotykano na wiele trud­ności z ponownym zgromadzeniem sprzętu. Szczególnie dawał się od­czuć brak odpowiednich pomiesz­czeń - remizy. Początkowo wyko­rzystywano w tym celu drugie niewy­kończone skrzydło budynku szkoły podstawowej. Dzięki ofiarności członków udało się pozyskać z demobilu sa­mochód marki „Dodge", który po odpowiednim przystosowaniu był pierwszym pojazdem mechanicznym stanowiącym wyposażenie jednostki. W związku z koniecznością zabezpieczenia pomieszczeń dla potrzeb oświaty przystąpiono do rozbudowy drugiego skrzydła szkoły, co wiązało się z koniecznością opuszczenia zajmowanych przez OSP pomieszczeń. Sytuacja ta spowodowała w efekcie to, że jednostka OSP posia­dająca zgromadzone w sporej ilości materiały budowlane przystąpiła wspólnie z władzami miasta do bu­dowy obiektu w miejscu zniszczone­go przez Niemców ratusza. Zgroma­dzone przez OSP materiały i uzy­skane od społeczeństwa fundusze przy niewielkiej partycypacji ze strony władz miejskich wystarczyły zaledwie na wykonanie fundamentów, wymuro­wanie piwnic i ścian parteru oraz przykrycie prowizorycznym dachem. W wybudowanym obiekcie dla potrzeb OSP przeznaczono dwa boksy garażowe i dyżurkę o pow. 20m2 . Lekcje orkiestry odbywały się w małym lokaliku, a instrumenty w wielu przypad­kach przechowywali w domach człon­kowie orkiestry. W 1961 roku ze zgromadzo­nych funduszy oraz składek społeczeń­stwa został zakupiony pierwszy typowy samochód gaśniczy marki „Star". W latach 1963-64 powstały drużyny młodzieżowe, najpierw męska, a następnie żeńska. Po zorganizowaniu tych drużyn dał się odczuć brak po­mieszczeń do pracy z młodzieżą. Or­kiestra w tym czasie korzystała z wyna­jętego pomieszczenia w prywatnym budynku p. Szustkiewicza. Sytuacja taka spowodowała konieczność podjęcia działań związa­nych z budową nowego obiektu dla OSP lub rozbudowy posiadanej obecnie re­mizy. Po wielu dyskusjach ustalono, że zostaną rozbudowane istniejące po­mieszczenia.
Jednostka tradycyjnie uczestni­czyła we wszystkich uroczystościach kościelnych, odbywających się na tere­nie naszej parafii. W połowie lat 60-tych w miesiącu maju o godz. 22.00 wieczorem z wieży kościoła członkowie orkiestry dh Ka­zimierz Kalinowski i Czesław Narożny grali hejnał jasnogórski. Sytuacja taka była bardzo źle widziana przez władze państwowe, partyjne, które robiły wszystko, aby oderwać społeczeństwo od Kościoła. W czasie procesji z okazji Bożego Cia­ła, w której zawsze uczestniczyła cała nasza jednostka ogłaszano fałszywe alarmy, a za udział jednostki w uroczy­stym powitaniu i udziale w czasie pobytu w naszej parafii w 1968r. ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego stosowano szy­kany wobec członków zarządu OSP. Prowadzony system przesłu­chań i zastraszeń nie zniechęcił jednak członków jednostki do uczestnictwa w uroczystościach religijnych. Dzięki ofiarnemu zaangażowa­niu wielu strażaków pod koniec lat 60-tych przystąpiono do przygotowań zwią­zanych z rozpoczęciem rozbudowy posiadanych pomieszczeń. W krótkim, jak na posiadane możliwości czasie, uzyskano efekty w postaci trzygarażowej remizy z warsztatem, dyżurką, kuchnią, dużą salą oraz pomieszcze­niem dla orkiestry i pokojem dla zarzą­du. Ponieważ wybudowana sala i towarzyszące pomieszczenia dawały możliwości zarobkowe, po pewnym czasie zaszła potrzeba dalszej rozbu­dowy, co sygnalizowane było na wielu walnych zgromadzeniach. Ustępujący w 1983 roku za­rząd przekazał wiele istniejących w organizacji tradycji, a wraz z nimi ciągłą troskę o dalszą rozbudowę obiektu. Rozrastająca się orkiestra a także powstały chór męski i młodzie­żowy zespół muzyczny zdopingowały swoimi potrzebami inicjatywę dalszej rozbudowy. Wkrótce zapadły stosow­ne decyzje w tej sprawie ze strony władz administracyjnych i resorto­wych. Powołano Społeczny Komitet Rozbudowy, na czele którego stanął Ryszard Kwiecień.

W ramach rozbudowy obiektu dla OSP prowadzona była budowa poczekalni PKS oraz pomieszczeń dla Miejsko-Gminnego Ośrodka Kul­tury. Budowa została zakończona w ciągu niespełna dwóch lat, a uzyska­ne pomieszczenia rozwiązały potrze­by lokalowe jednostki OSP.

Obecnie nasz Dom Straża­ka jest jednym z ładniejszych obiek­tów nie tylko w województwie, ale i w kraju. Jednostka zaliczana jest do typu S-4. W ciągu roku wzywana jest ponad 60 razy do różnego rodzaju akcji zarów­no na terenie gminy jak i poza jej granicami. Obecnie straż wyposażona jest w samochód ratownictwa drogo­wego. Druhowie biorą czynny udział w zawodach sportowo - pożarniczych na różnych szczeblach, uzyskując wyso­kie oceny, czego dowodem są zdoby­te dyplomy i nagrody. Orkiestra uczestniczy w życiu kulturalnym środowiska, a także w uroczystościach na terenie powiatu, wojewódz­twa i konkursach na szczeblu krajowym, co świadczy o dużym zaangażowaniu i poziomie muzycznym zespołu.

oprac. Piotr Dymecki

drukuj ()

  • W tle (po lewej stronie) zniszczona przedwojenna siedziba...
  • Budowa siedziby mszczonowskiej OSP - lata pięćdziesiąte XX...
  • Siedziba Domu Strażaka - lata siedemdziesiąte XX wieku.
  • OSP przed akcją
  • -
  • -
  • -
  • Otwarcie strażackiej Izby Pamięci - 3 maj 2009r.

« Wstecz

Newsletter

Aby otrzymywać najświeższe informacje dopisz się do naszego newslettera.

Licznik odwiedzin

6668785

Baner

Współpraca

Dane kontaktowe

Urząd Miejski w Mszczonowie
Plac Piłsudskiego 1, 96-320 Mszczonów

18° 47' 57" N 53° 13' 80" E

pokaż na mapie
centrala: +48 46 858 28 20

Sekretariat Burmistrza
tel.: 46 858 28 40, fax: 46 858 28 43

e-mail: urzad.miejski@mszczonow.pl
Poniedziałek 8.00 - 16.00
Wtorek 8.00 - 16.00
Środa 8.00 - 18.00
Czwartek 8.00 - 16.00
Piątek 8.00 - 16.00
w górę
Copyright © 2009 - 2011 - Gmina Mszczonów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
baner toplayer
Ważny komunikat